اگر به نارسایی مزمن وریدی (CVI) مبتلا باشید، دریچه‌های داخل وریدهای شما (که معمولاً در پاها و گاهی در بازوها قرار دارند) به‌درستی عمل نمی‌کنند. در نتیجه، خون در پاها تجمع پیدا می‌کند و فشار وارد بر دیواره وریدها افزایش می‌یابد. این وضعیت می‌تواند ناشی از اختلال عملکرد دریچه‌ها (که معمولاً ارثی است) یا حتی تخریب دریچه‌ها پس از ترومبوز ورید عمقی (Deep Vein Thrombosis یا DVT) یا تشکیل لخته خون باشد.
نارسایی مزمن وریدی بیماری نسبتاً شایعی است و معمولاً ماهیتی مزمن دارد. تخمین زده می‌شود که تا ۴۰ درصد جمعیت ایالات متحده درجاتی از این بیماری را تجربه میکنند. این بیماری در زنان، به‌ویژه زنانی که چندین بار باردار شده‌اند و همچنین در افراد میانسال و سالمند شایع‌تر است.
خبر خوب این است که این مشکل قابل درمان است و پیشگیری از عوارض آن نقش مهمی در حفظ سلامت عمومی بدن دارد.
علائم نارسایی مزمن وریدی
در بیشتر بیماران، علائم خفیف هستند و معمولاً اندام را در معرض خطر قرار نمی‌دهند. این علائم عبارت‌اند از:
- تورم پاها یا مچ پا
- احساس سنگینی یا سفتی در عضلات ساق پا
- خارش یا درد در پاها
- درد یا ناراحتی هنگام راه رفتن که با استراحت کاهش می‌یابد.
- تغییر رنگ پوست به قهوه‌ای، معمولاً در اطراف مچ پا
- مشاهده وریدهای واریسی
- ایجاد زخم‌های ساق پا که به‌سختی بهبود پیدا میکنند.
- سندرم پای بی‌قرار که باعث ایجاد میل شدید و ناراحت‌کننده به حرکت دادن پاها می‌شود.
- گرفتگی‌های دردناک عضلات یا اسپاسم عضلات پا.
علل و عوامل خطر نارسایی مزمن وریدی
عواملی که احتمال ابتلا به نارسایی مزمن وریدی را افزایش می‌دهند عبارت‌اند از:
- آسیب به دریچه‌های وریدی در اثر افزایش سن یا آسیب‌دیدگی
- چاقی
- بارداری
- سابقه خانوادگی بیماری‌های وریدی
- ایستادن یا نشستن طولانی‌مدت
- ترومبوز ورید عمقی (لخته خون در وریدهای عمقی)
- سیگار کشیدن
- کمبود فعالیت بدنی و ورزش نکردن
بیشتر بخوانید: درمان واریس در اهواز
تشخیص نارسایی مزمن وریدی در اهواز
برای تشخیص نارسایی مزمن وریدی، پزشک ابتدا درباره علائم، سابقه پزشکی و سابقه خانوادگی شما سؤال می‌کند و سپس معاینه فیزیکی انجام می‌دهد. در این معاینه، پاها از نظر تورم، تغییر رنگ پوست، وجود واریس و زخم بررسی می‌شوند.
مهم‌ترین آزمایش برای تأیید تشخیص، سونوگرافی داپلکس (Duplex Ultrasound) است. این روش بدون درد، غیرتهاجمی و بدون استفاده از اشعه انجام می‌شود و به پزشک امکان می‌دهد:
- جریان خون داخل وریدها را بررسی کند.
- عملکرد دریچه‌های وریدی را ارزیابی کند.
- وجود برگشت غیرطبیعی خون (ریفلاکس وریدی) را تشخیص دهد.
- وجود لخته خون (DVT) را بررسی کند.
در برخی موارد، اگر پزشک به انسداد یا بیماری در وریدهای لگن یا شکم مشکوک باشد، ممکن است از آزمایش‌های تصویربرداری دیگری نیز استفاده شود.
درمان نارسایی مزمن وریدی در اهواز
برنامه درمانی شما به شدت بیماری و شرایط فردی‌تان بستگی دارد. بیشتر درمان‌ها غیرجراحی هستند. هدف اصلی درمان، پیشگیری از ایجاد تورم شدید و زخم‌های وریدی است.
روش‌های درمانی عبارت‌اند از:
- اصلاح سبک زندگی، مانند بالا نگه داشتن پاها، ورزش منظم و استفاده از جوراب‌های مخصوص برای بهبود جریان خون
- مصرف دارو برای کاهش التهاب و کنترل علائم
- انجام روش‌های کم‌تهاجمی مانند ابلیشن داخل وریدی (Endovenous Ablation) یا اسکلروتراپی (Sclerotherapy) برای بستن وریدهای آسیب‌دیده
- مداخلات جراحی، مانند بستن ورید (Vein Ligation) یا برداشتن ورید (Vein Stripping) در موارد شدید
- اقدامات مراقبتی، از جمله مراقبت از زخم‌های وریدی و درمان عوارض مرتبط
شما میتوانید برای مشاوره جهت تشخیص و درمان به مطب دکتر کوشا پورریاحی متخصص جراحی عمومی و سرطان، دوره تکمیلی جراحی عروق و واریس مراجعه کنید.
حفظ سلامتی
برای کمک به کنترل بیماری و کاهش خطر عوارض:
- وزن خود را در محدوده سالم حفظ کنید.
- به‌طور منظم ورزش کنید.
- از جوراب‌های طبی استفاده کنید.
- از پوست پاهای خود به‌خوبی مراقبت کنید.
- اگر قبلاً دچار ترومبوز ورید عمقی (DVT) شده‌اید، باید داروهای ضدانعقاد (رقیق‌کننده خون) تجویزشده را طبق دستور پزشک مصرف کنید.
منبع: https://vascular.org/your-vascular-health/vascular-conditions/chronic-venous-insufficiency
